Team Rebecca

Team Rebecca loopt voor een eind aan Diabetes Type 1

Tot het startschot

van totaal € 250 (4%)

Hallo. Ik ben Rebecca en heb sinds 4 jaar de diagnose Diabetes Type 1. Helaas is er nog steeds geen genezing van deze ziekte. Daarom gaan we ook komend jaar weer geld inzamelen voor het JDRF. Door middel van de JDRF-walk wordt er geld ingezameld om onderzoek naar genezing van Diabetes Type 1 mogelijk te maken. We hopen net als de andere jaren weer op jullie hulp. Want wat zou het fijn zijn als ik zou kunnen leven zonder Diabetes Type 1.

Bekijk alle donateurs
11-11-2017 | 13:12
Bekijk alle

Een dag uit het leven van Rebecca

11-11-2017 | 13:08 Een dagje diabetes type 1 Omdat het voor de meeste mensen een onzichtbare ziekte is lopen we vandaag een dagje mee met Rebecca. Zij is 13 jaar en heeft 4 jaar diabetes type 1. 's Ochtends om 6 uur gaat de wekker. Het is tijd om op te staan. Gelijk even op de pomp kijken om direct een bolus van 4 Eh (eenheden) insuline geven. Dit doen we elke ochtend om een te hoge piek in haar waarde te proberen te voorkomen. Vervolgens is het wassen en aankleden. Beneden moet je beslissen wat je wilt ontbijten. Gelijk je BG (bloedglucose) prikken. Terwijl je op je bord kijkt reken je alvast uit hoeveel koolhydraten overal in zit. Met een bolus geef je insuline voor het aantal koolhydraten wat je eet en drinkt. Daarna snel je tas klaar maken en naar school. Maar eerst komt daar standaard de vraag van mama: "heb je dextro en je hypotrommel bij je?" Op de fiets naar school. Onderweg naar school gaat je alarm van de pomp. Hij geeft een te hoge waarde aan, maar omdat er nog teveel insuline actief is in je lichaam laten we het maar zo. Om 10 uur is het pauze en eet je je fruit of koekje. En weer moet je bedenken hoeveel koolhydraten er in zit. In principe is het noodzakelijk om voor alles wat je eet of drinkt insuline te geven. Maar eerst even op de pomp kijken en je afvragen wat voor lessen je hebt. De sensor geeft aan dat je aan het zakken bent en je hebt nog zo gymnastiek. Door het sporten kan je waarde behoorlijk gaan zakken. Dus wordt er besloten om toch maar geen bolus te geven voor het koekje. Vlak voor gym nog even op de pomp kijken. Je bent nog steeds aan het zakken. Toch nog maar een paar dextro eten en de pomp afkoppelen. Daarna lekker kunnen gymmen. Om 12 uur is het gelukkig weer pauze. Weer eerst je waarde prikken. Gelukkig is de waarde nu goed en kun je gelijk gaan eten. Weer bedenken hoeveel koolhydraten er in het brood met beleg zit en bolussen. Ha, vandaag is er ook weer schoolfruit, je pakt een lekkere mandarijn. Hoeveel koolhydraten zitten daar ook alweer in??? Gelukkig heb je een lijstje op de telefoon waarop staat hoeveel koolhydraten erin zitten. Ook daar moet weer een insulinebolus voor worden gegeven. Om 14:10 uur ben je vrij. Je kijkt op je pomp, een mooie waarde om naar huis te fietsen. Maar onderweg naar huis gaat je pompalarm. De sensor geeft aan dat je hard aan het zakken bent en hij geeft aan dat de pomp automatisch op stop gaat. Dat wil zeggen dat automatisch de basaal (de insuline die 24 uur per dag automatisch wordt afgegeven door de pomp) wordt stopgezet. Thuis gekomen weer prikken want je begint je wat trillerig te voelen. En helaas, weer een hypo. Eerst maar een glas ranja en 10 minuten wachten. Na 10 minuten nog een plak koek eten om ervoor te zorgen dat je niet gelijk weer terugzakt in een hypo. Om 17:00 uur gaan we eten. Ongeveer 10 minuten voor het eten geef je alvast 2 EH om weer een piek te voorkomen. Voor het eten weer prikken en besluiten wat en hoeveel je eet. Ook moeten weer de koolhydraten worden uitgerekend. Maar we kunnen niet zomaar een bolus geven. Vanavond staat er weer een handbaltraining op het programma. We besluiten om minder te bolussen en ook zetten we de basaal lager. In de hoop op een training zonder hypo's. Tijdens de training gaat de pomp af en zit mama samen met andere moeders op de tribune. Opeens gaat het alarm. Weer een te lage waarde. Mama waarschuwt je, want je merkt het zelf niet. Snel een aantal slokken AA en weer door. Uit ervaring weten we dat je waarde nog uren na de training kan zakken. Dus die houden we goed in de gaten. Vaak moet je 's avonds nog wel wat extra's eten om niet in een hypo te komen. Om 23 uur de laatste keer prikken. Jij slaapt dan al en merkt er niks van als mama je prikt. Een mooie waarde om te gaan slapen. Mama zet te wekker om 2 uur. Maar helaas wordt het niet doorslapen. Rond 0:00 uur gaat het alarm. Het sporten heeft nog steeds effect op je waardes. Weer ben je aan het zakken. De pomp staat al een poosje op stop maar toch zak je weer in een hypo. Dus weer eerst snelle koolhydraten om te stijgen en daarna nog wat langzame koolhydraten om niet weer terug te zakken. Zo gaat het vaak na de handbal training. Het is half 2 als we weer proberen te slapen. Over een uur weer de wekker om te kijken of je niet te hard doorstijgt. Want is dit het geval, dan zetten we de basaal omhoog. Helaas gaat het alarm al eerder. Toch weer aan het zakken en de pomp is automatisch op stop gegaan. Toch nog maar weer de wekker zetten. Even in de gaten houden. Gelukkig zak je door de pompstop niet te ver en kunnen de ogen nog even weer dicht. En om 6 uur begint er weer een nieuwe dag. Leven met diabetes type 1. Elke dag een uitdaging. Helemaal met de handbaltrainingen. Niet zoals anderen lekker een uurtje training. Maar voor, tijdens en na de training blijven opletten en nadenken. Vaak met onderbroken nachten tot gevolg. Maar wat geniet ze van de trainingen. Dus die wekker zetten we met liefde… Mensen met diabetes type 1 moeten bij alles wat ze doen nadenken. Altijd de koolhydraten tellen en bolussen. Ook als je vriendin op school je een snoepje geeft. Hoeveel koolhydraten zaten er ook alweer in een dropje? Iemand zonder dt1 stopt het zo in de mond. Maar iemand met dt1 moet eerst denken en rekenen. Maar ook bij proefwerken, sporten, enz. Altijd nadenken. Moet ik nog iets eten of moet ik nog even extra insuline geven. Daarnaast komen de vele prikmomenten op een dag er bij. Er zijn vaste prikmomenten zoals je hebt kunnen lezen. Daarnaast prikken we ook met een hypo (een waarde onder de 4) of een erge hyper ( een waarde boven de 10). Tel daar dan de wekelijkse momenten van het plaatsen van de nieuwe sensor en het dagelijks wisselen van infuus bij op......  
Lees meer